ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅԱՆ
ՄԻԳՐԱՑԻՈՆ ԳՈՐԾԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
9 հունվարի 2003 թվականի N 11-Ն
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ
ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ
ՕՏԱՐԵՐԿՐՅԱ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԻՆ
ԿԱՄ ՔԱՂԱՔԱՑԻՈՒԹՅՈՒՆ
ՉՈՒՆԵՑՈՂ ԱՆՁԱՆՑ
ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ ԱՊԱՍՏԱՆ
ՏԱԼՈՒ ԿԱՐԻ ՄԱՍԻՆ
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
§Փախստականների
մասին¦ Հայաստանի
Հանրապետության
օրենքի 21.1 հոդվածին
համապատասխան`
Հայաստանի Հանրապետության
կառավարությունը
որոշում է.
1.
Հաստատել Հայաստանի
Հանրապետությունում
օտարերկրյա քաղաքացիներին
կամ քաղաքացիություն
չունեցող անձանց
ժամանակավոր
ապաստան տալու
կարգը` համաձայն
N 1 հավելվածի:
2.
Սույն որոշումն
ուժի մեջ է մտնում
պաշտոնական հրապարակման
օրվան հաջորդող
տասներորդ օրը:
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԱՐՉԱՊԵՏ Ա.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
2003թ. հունվարի
20
Եր¨ան
Հավելված
ՀՀ կառավարության
2002 թվականի
հունվարի 9-ի N
11-Ն որոշման
ԿԱՐԳ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ
ՕՏԱՐԵՐԿՐՅԱ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԻՆ
ԿԱՄ ՔԱՂԱՔԱՑԻՈՒԹՅՈՒՆ
ՉՈՒՆԵՑՈՂ
ԱՆՁԱՆՑ ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ
ԱՊԱՍՏԱՆ ՏԱԼՈՒ
I. ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ
1.
Սույն կարգը
մշակվել է §Փախստականների
մասին¦ Հայաստանի
Հանրապետության
օրենքի 21.1. հոդվածին
համապատասխան
¨ սահմանում է
օտարերկրյա քաղաքացիներին
¨ քաղաքացիություն
չունեցող անձանց
(այսուհետ` դիմումատու)
Հայաստանի Հանրապետությունում
ժամանակավոր
ապաստան տալու
կարգը:
2.
Ժամանակավոր
ապաստանը տրվում
է Հայաստանի Հանրապետության
կառավարության
2001 թվականի հուլիսի
19-ի N 655 որոշմամբ
հաստատված` փախստականի
կարգավիճակ տալու
ընթացակարգի
դրույթներին
համապատասխան
դիմումի քննարկման
արդյունքում:
II. ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ
ԱՊԱՍՏԱՆ ՏԱԼԸ,
ԵԹԵ ԴԻՄՈՒՄԱՏՈՒԻ
ՏՎՅԱԼՆԵՐԸ ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒՄ
ԵՆ ՓԱԽՍՏԱԿԱՆ ՃԱՆԱՉՎԵԼՈՒ
ՀԱՄԱՐ
ՕՐԵՆՔՈՎ ՆԱԽԱՏԵՍՎԱԾ
ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԻՆ
3.
Եթե դիմումատուի
տվյալները համապատասխանում
են փախստական ճանաչվելու
համար §Փախստականների
մասին¦ Հայաստանի
Հանրապետության
օրենքով նախատեսված
պահանջներին,
ապա նա ճանաչվում
է փախստական: Փախստականի
կարգավիճակ ստանալուց
հետո անձը իրավունք
ունի գրավոր
դիմել լիազորված
մարմնին` ժամանակավոր
ապաստան ստանալու
համար:
4.
Սույն կարգի
3-րդ կետում նշված
դիմում ստանալու
դեպքում լիազորված
մարմնի համապատասխան
պաշտոնատար անձը
պարտավոր է դիմումատուին
տեղեկացնել փախստականի
կարգավիճակ ¨
ժամանակավոր
ապաստան ստացած
անձանց իրավունքների
¨ պարտականությունների
մասին:
5.
Ժամանակավոր
ապաստան ստանալու
մասին դիմումը
ստանալուց հետո
լիազորված մարմնի
համապատասխան
պաշտոնատար անձը
լիազորված մարմնի
ղեկավարին տալիս
է գրավոր եզրակացություն
դիմումատուին
ժամանակավոր
ապաստան տրամադրելու
մասին` նշելով,
որ թե¨ դիմումատուն
ստացել է փախստականի
կարգավիճակ, սակայն
կամավոր ընտրել
է ժամանակավոր
ապաստանը:
6.
Ժամանակավոր
ապաստան տալու
մասին գրավոր
եզրակացության
հիման վրա լիազորված
մարմնի ղեկավարը
որոշում է կայացնում
դիմումատուին
Հայաստանի Հանրապետությունում
ժամանակավոր
ապաստան տալու
վերաբերյալ:
III. ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ
ԱՊԱՍՏԱՆ ՏԱԼԸ,
ԵԹԵ ԴԻՄՈՒՄԱՏՈՒԻ
ՏՎՅԱԼՆԵՐԸ
ՉԵՆ ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒՄ
ՓԱԽՍՏԱԿԱՆ ՃԱՆԱՉՎԵԼՈՒ
ՀԱՄԱՐ
ՕՐԵՆՔՈՎ ՆԱԽԱՏԵՍՎԱԾ
ՊԱՀԱՆՋՆԵՐԻՆ
7. Եթե դիմումատուի տվյալները չեն համապատասխանում փախստական ճանաչվելու համար §Փախստականների մասին¦ Հայաստանի Հանրապետության օրենքով նախատեսված պահանջներին, ապա նա Հայաստանի Հանրապետությունում ստանում է ժամանակավոր ապաստան, եթե նա չի կարող կամ չի կամենում վերադառնալ իր քաղաքացիության պատկանելության կամ հիմնական բնակության վայրի պետություն` խոշտանգումների, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող այլ վերաբերմունքի ենթարկվելու վտանգի պատճառով, կամ եթե այդ պետությունում իր կյանքին կամ ազատությանը վտանգ է սպառնում զինված հակամարտությունների հետ¨անքով:
IV. ՄԻՆՉԵՎ ՍՈՒՅՆ ԿԱՐԳԻ ՈՒԺԻ ՄԵՋ ՄՏՆԵԼԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ ԳՏՆՎՈՂ ԴԻՄՈՒՄԱՏՈՒՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ
8.
Մինչ¨ սույն
կարգն ուժի մեջ
մտնելը Հայաստանի
Հանրապետությունում
գտնվող այն անձինք,
որոնք Հայաստանի
Հանրապետություն
են ներգաղթել
նախկին Խորհրդային
Սոցիալիստական
Հանրապետությունների
Միության բախումնային
տարածքներից
զինված հակամարտությունների
պատճառով, Հայաստանի
Հանրապետությունում
ստանում են ժամանակավոր
ապաստան` առանց
փախստականի կարգավիճակ
տալու սահմանված
ընթացակարգն
անցնելու, եթե
սույն կարգն ուժի
մեջ մտնելուց
հետո 1 տարվա ընթացքում
այդ մասին գրավոր
դիմում են լիազորված
մարմնին` ժամանակավոր
ապաստան ստանալու
համար:
Նշված ժամկետից
հետո ստացված
դիմումները
ենթակա են քննարկման
սույն կարգով
սահմանված ընդհանուր
դրույթներով:
